Reisverslag Italië

1. Vrijdag 19 augustus

We hebben de avond ervoor alles al ingepakt in onze koffers, en de rest van de spullen die we nodig hebben verzameld, dus we hoeven alleen te ontbijten, wat eten voor onderweg te bereiden, en we kunnen op weg !
Om half zeven is de auto volgepakt, maar zeker niet té vol. De route van de eerste dag zal zijn A2 richting Eindhoven, A67 Venlo (eerste scheve toren gezien !), A61 Heidelberg, A5 Basel, A2 Como, A9 Milaan, A7 Genua, in totaal 1135 km ! In Duitsland tanken we twee keer, en de tweede keer, vlak voor de grens met Zwitserland, lunchen we. Tot dan toe is het warm geweest en zonnig; in Zwitserland regent het heel heftig. Daphne rijdt koelbloedig door de langste tunnels ! In Italië is het weer alweer perfect. Daphne heeft veel last gehad van hoofdpijn, maar na twee paracetamol gaat het beter, en ook de mooie uitzichten in Zwitserland doen goed.
In Italië valt op dat geen enkele Italiaan rechts wil rijden (= minderwaardig ?).
We besluiten door te rijden tot de kust, Genua dus, en daarna langs de kust. Bij het eerste kleine plaatsje, Nervi , slaan we van de snelweg af.
Daar belanden we al snel in hotel 'Soggiorno Al Mare' (twee sterren) en de kamer voldoet aan alle wensen !
We gaan eten aan de haven bij restaurant 'da Pino', en hier kan Daphne haar geleerde Italiaans in praktijk brengen, en het werkt !
Na het eten kopen we een ijsje en eten dit op terwijl we over de 'passeggiata anita garibaldi' lopen, een promenade-achtig pad langs de kust; romantisch. In het hotel schrijven van het dagboek en een spelletje Rushhour (niet genoeg auto's gezien vandaag ?) en Tetris.

2. Zaterdag 20 augustus

Vanochtend gaat de wekker om acht uur - we zijn per slot van rekening nog niet op onze bestemming. We krijgen een licht ontbijt, rekenen dan af en laden de auto weer in. Het begint te regenen en als we Nervi (Genova) uitrijden, is de lucht bewolkt. We rijden langs de kust naar de snelweg, die ook langs de kust loopt. Het is een mooie tocht richting La Spezia en tenslotte Pisa. We besluiten eerst deze stad te bezoeken voor we naar ons hotel rijden, want dat ligt nogal uit de buurt. In Pisa is het file rijden richting centrum maar we vinden vrij gemakkelijk een parkeerplaats net buiten de stadsmuur.
Dan drinken we onze eerste cappuccino aan een barretje, en lopen door de poort. Dit komt linea recta uit op het Piazza del Duomo, waar niet alleen de kathedraal en het baptisterium staan, maar ook de scheve toren. Het ziet er erg mooi uit: groene grasvelden en mooie witte gebouwen met wat zwarte strepen en hier en daar wat roze. Het baptisterium en de kerk bezoeken we, en dat is mooi. Vooral het plafond - of de plafonds in de kerk vinden we erg mooi. De toren bezoeken we niet (van binnen) maar we lopen er wel omheen, en kijken naar alle mensen die op de foto de toren willen tegenhouden. Het is ontzettend druk.
Omdat Jaap heeft gevraagd om een flesje huiswijn van een restaurant waar hij en Lisa vorig jaar geweest zijn, lopen we verder de stad in. We blijven even staan op het Piazza del Cavelieri dat geheel verlaten is en een aantal mooie gebouwen heeft. Dan lopen we verder, op zoek naar 'La Grotta' in de via San Francesco. Helaas is men op vakantie dus zullen we nooit weten welke wijn we moeten hebben... We lopen weer verder en komen bij de rivier de Arno uit. We kopen een broodje en lopen via het Piazza Dante terug naar de scheve toren en de auto. Het is warm maar bewolkt - toch is de auto een oventje.
Over de provinciale weg rijden we dan naar Lucca, een middeleeuwse stad met stadsmuur. We zien hoe twee agentes bonnen lopen te schrijven en zelfs een auto laten wegslepen dus nemen we een parkeertuin. Als we daarna langs de agentes lopen, vragen ze ons of we onze auto wel op een goede plek hebben gezet. We beginnen ons bezoek aan Lucca met een wandeling over de stadsmuur, die al gauw zo'n twintig meter breed blijkt te zijn. Het is een soort park waar veel mensen lopen, fietsen en skaten.
We lopen naar de andere kant van de stad en dalen dan af naar de Piazza bij de Porta di Maria. Even wat ansichtkaarten kopen en dan via historische straatjes verder. We beklimmen de 'Torre Guinigi', een hoge toren met een paar bomen er bovenop. Mooi uitzicht ! En ook handig want we zijn het overzicht van de stad een beetje kwijt. Daarna kopen we een fles water want het is warm en we hebben dorst !
We vervolgen onze weg door leuke oude straatjes met mooie 'pallazo's' en komen uiteindelijk bij de kathedraal, die we van binnen bekijken. Het is inmiddels half zes dus gaan we op zoek naar de parkeertuin. Onderweg komen we nog langs de Piazza Napoleone - check. In de parkeertuin zegt een Italiaan tegen ons dat de kassa dicht is, maar dat is niet waar. Wat wel moeilijk is, is de weg te vinden die ons naar Montecarlo zal brengen - we zien een heleboel wegen, maar niet de sp-23 of de 435. Uiteindelijk geven we het op en nemen de snelweg. Eenmaal bij Montignano kunnen we ons hotel in Montecarlo niet vinden - omdat de routebeschrijving niet klopt. We rijden er eerst drie keer voorbij voor we het vinden. Dit hotel ligt tussen wijngaarden en olijfbomen en heeft een zwembad ! En het is mooi hier !
Om kwart over acht gaan we eten - we krijgen een viergangen diner compleet met water en wijn - en met karaoke. Mark neemt vlees en ik neem groenten. De Italianen die hun beste zangbeentje voorzetten, kunnen niet zingen. Na een kopje espresso staan we op en lopen nog een rondje over het land. In de verte onweert het en het is een stuk koeler geworden. Dan gaan we naar onze kamer waar Mark nog wat Rushhour spelletjes speelt en ik schrijf.

3. Zondag 21 augustus

Bij het ontbijt praten we (lees: Daphne) met de eigenaresse: de komende dagen wordt het nog geen mooi weer. We schrijven alvast enkele kaarten wanneer het gaat miezeren. Ook zien we een dikke Italiaan acht taartjes naar binnen werken. Het was in ieder geval een leuk verblijf met geen (buitenlandse) toeristen. Dan maakt Daphne nog een foto terwijl ik uit onze hotelkamer leun.
Daphne gaat rijden, over de snelweg A11 bereiken we Florence (de Italianen noemen het Firenze), vlak daarbij ligt ons hotel dat we snel vinden. Hotel Ambrosina is te bereiken via een zeer steil weggetje. We mogen direct onze kamer op, wel een beetje bunker-achtig maar zeer rustig gelegen.
Bij de receptie vragen we nog of de receptioniste kaarten voor het Uffizi museum voor ons wil reserveren, maar volgens haar is die vandaag gesloten.
Via een binnenweg rijden we naar Florence, onderweg parkeren we op een pleintje om cappuccino te drinken, mmmmm ...!
Als we de stad naderen, wil Daphne graag kijken bij Piazzale Michelangelo, waar een kopie van een beeld van zijn hand staat. Hier is ook een prachtig uitzicht over Florence. We kunnen hier de auto gratis parkeren, en besluiten met de voet naar de stad te gaan.
Via een kronkelweg bereiken we de Ponte Vecchio, waar we een broodje kopen. Nu begint het te regenen. Daarom koopt Daphne een paraplu op de Ponte, maar Mark weigert dit want het is tenslotte vakantie. We lopen naar het begin van een wandeltoer, en omdat het zo hard regent nemen we onderweg maar een cappuccino.
Dan begint het pas écht te regenen/hozen, dus schuilen we erg lang bij de ingang van een kledingzaak bij Ponte San Trinita. Na een hele tijd gaan we toch maar lopen. Op het Piazza della Repubblica pinnen we, en we lopen verder naar de Duomo, en in de straat ernaar toe komen we Daphne's neef Gertjan met familie tegen.
Het Baptisterium is helaas gesloten. Mark begint zich nu toch wel te ergeren aan de regen, dus koopt hij ook een paraplu. In de rij voor de Duomo houdt het op met regenen. De Duomo heeft een mooie façade met rood/groen/wit marmer en mooie beeldhouwwerken. Binnen is het heel groot met mooie vloeren, verder eigenlijk redelijk kaal. Helaas kunnen we de kathedraal vandaag (zondag) niet beklimmen.
Via de kousemakersstraat lopen we naar het Piazza Signoria, waar Mark wat voorleest. Daphne heeft het koud, de zon is inmiddels wel weer gaan schijnen.
Via het Piazzale Degli Uffizi (het Uffizi is gewoon open !) komen we terug bij het Ponte Vecchio waar Daphne een riem koopt.
Om het bezoek aan Florence toch nog nuttig af te sluiten besluiten we maar een citytoer bus te nemen, die ons uiteindelijk terug brengt bij de auto.
Terug in het hotel schrijft Mark in het dagboek en leest Daphne over Florence. Daphne gaat toch nog maar - voor het eten - douchen om warm te worden, en Mark gaat lezen over Florence. Het eten is in het naastgelegen restaurant, een viergangen diner, waaronder één gang met streek- en seizoengebonden groentenmassa. Toetje tiramisu ! Wel erg veel, we ploffen.
De receptionist storen we in zijn softpornosoap voor een caffé (=espresso). Dan belt Daphne's vader. Op de hotelkamer douchet Mark en hij schrijft het dagboek verder, en Daphne speelt Rushhour.

4. Maandag 22 augustus

Om acht uur gaat de wekker maar we draaien ons nog even om. Om half tien zijn we klaar met ontbijten. Deze keer hebben we wel wat aan voorbereiding gedaan en we hebben een lijst met dingen die we willen zien. Op advies van Jaap hebben we de receptioniste van het hotel gevraagd twee kaartjes voor het Uffizi-museum te reserveren (gisteren al, maar toen zei ze dat het dicht was), maar dat lijkt niet te lukken. We kleden ons iets warmer aan dan gisteren maar het blijft droog.
Op weg naar de stad drinken we weer cappuccino in hetzelfde barretje als gisteren, want die was erg goed. In de stad zetten we de auto neer op het Piazzale Michelangelo en genieten nogmaals van de uitzichten. We kopen ook een pinnetje met de Italiaanse vlag voor op de tas. Dan nemen we de sightseeing bus naar de Romana-poort, die bij de ingang van de Boboli-tuinen ligt. We willen door de tuinen lopen maar moeten eerst door een detectiepoortje en natuurlijk een kaartje kopen. Het park is geweldig mooi en we vermaken ons prima, de tijd gaat veel te snel voorbij. De sporen van de stortbui van gisteren zijn duidelijk zichtbaar. Er zijn veel katten. We bezoeken snel het porselein museum, en we doen onze extra shirts uit want we hebben het warm.
We komen uit bij het Palazzo Pitti en de bijbehorende piazza, en lopen naar de bushalte. De bus is echter net geweest dus besluiten we maar te gaan lopen. Een paar meter verderop drinken we eerst nog even een cappuccino, en kopen broodjes die we onderweg opeten. Via de Ponte Vecchio komen we aan in het centrum. We lopen door naar het Baptisterium, dat deze keer wel open is. We moeten vrij lang wachten, maar het is dan ook wel heel mooi. De koepel is helemaal ingelegd met mozaïek en de muren zijn mooi beschilderd. De vloer is ook heel mooi, we komen ogen tekort. Daarna lopen we langs het huis van Dante naar de Piazza della Signoria, waar we in een rij gaan staan voor het Palazzo Vecchio, het oude stadhuis. Deze rij is erg lang en het schiet ook niet erg op, maar eenmaal binnen krijgen we wel heel veel moois te zien. Alle wanden en muren hebben schilderingen, en er staan heel veel beelden. Het is allemaal zo veel dat het begint te duizelen.
Alsof dat nog niet genoeg is, gaan we na dit Palazzo nog naar de Santa Croce, een kerk met verschillende kapellen en een kloostergang. Het interieur is zeer divers, met veel kleine kapelletjes en de graven van verschillende bekende Florentijnen, zoals Michelangelo en Machiavelli. De schilderingen zijn weer erg mooi maar omdat de kerk gerestaureerd wordt, kunnen we niet alles zien. In de kloostergang zien we nog een kapel met daarin het graf van Galileo Galilei, en dan hebben we voldoende gezien. We lopen naar de straat waar de bus moet komen, maar denken dat we hem weer gemist hebben. Daarom lopen we naar een andere halte, nabij het Uffizi. Deze halte is enigszins moeilijk te vinden. Mark koopt dan twee flesjes drinken terwijl ik in de gaten houd of de bus eraan komt.
Even later komt de bus inderdaad - net op tijd want onze kaarten zijn geldig tot 17:25 en het is al 17:15 geweest. De bus gaat eerst naar Fiesole, een plaatsje net buiten Florence op een heuvel. Omdat het droog is, gaan we boven in de open bus zitten, maar dat is wel koud ! We moeten oppassen voor laaghangende takken. Bovenop de berg willen we de bus niet verlaten, hoewel deze 20 minuten wacht: onze kaarten zijn nu niet meer geldig ! We trekken onze extra shirts weer aan.
Om 18 uur gaat de bus weer terug en we zien nog wat delen van de stad. Bij de Porta San Frediano moeten we weer 20 minuten wachten, maar het is te ver om terug te lopen. Uiteindelijk gaan we dan verder en bij het Uffizi stappen we weer uit. Door het lopen warmen we weer op, zeker het laatste stukje omhoog naar de Piazzale Michelango !
Het is tegen achten als we aankomen in ons hotel, waar blijkt dat een van de koplampen het heeft begeven. Terwijl Mark die vervangt, kleed ik me vast om.
We moeten deze keer eten bij een restaurant even verderop aan de doorgaande weg, want het restaurant bij het hotel is dicht. Zo gezegd, zo gedaan. We gaan lekker binnen zitten. De tafels zijn oude naaimachines, en het interieur is redelijk vol, maar gezellig. We krijgen water, brood en wijn en mogen dan kiezen of we als primo een soep willen, of pasta met tomaat, chilipepers of een vleessaus. Het wordt de chili.
De secundo is een worstje met friet (hadden we geen gebakken aardappels besteld ?). Het toetje mogen we ook kiezen uit drie, maar ik zie nog een andere optie aan de muur hangen en neem die. Ik heb het idee dat we niet als de andere gasten behandeld worden: de bediening is traag, we hebben maar een glas per persoon (water en wijn tegelijk ??) en er zijn duidelijk veel meer gerechten. OK, niet klagen.
We bestellen koffie maar moeten ruim 20 minuten wachten voor er iemand komt en dan nog niet, dus besluiten we om op te stappen. Niemand neemt actie. Raar gedoe. Ik baal, en Mark stoort zich daaraan dus ruzie.
Terug in het hotel (fris buiten dus niet lekker buiten zitten) leest Mark en schrijf ik. Een niet zo prettig einde van een leuke dag.

5. Dinsdag 23 augustus

We zijn redelijk bijtijds wakker, en kunnen na het ontbijt dus snel vertrekken. We rijden direct al de route die Daphne hier zes jaar geleden heeft gefietst, en dat is niet niks met waanzinnige stijgingen en afdalingen !
Al snel komen we in een gebied met glooiende landschappen, dit geeft geweldige uitzichten, en dus stoppen we regelmatig om wat langer te kunnen kijken en een foto te nemen. Niet de Italianen: snelheids- en inhaalverboden deren hen niet.
We passeren San Casciano, en net voorbij Fornacette ziet Daphne een vat wijn naast de weg met daarop geschreven 'free wine tasting', dus vol in de ankers en terugrijden. De man van de wijngaard is erg vriendelijk en laat ons vier gewone en een dessertwijn proeven, samen met hapjes, lekker. We kopen zeven flessen, in totaal € 45, en krijgen er eentje cadeau bij. Bij Daphne stijgt het naar haar hoofd ! Daarom drinken we cappuccino in Certaldo.
Door de slingerende en op- en neergaande wegen, en de diverse stops, is het al begin van de middag als we San Gimignano bereiken. Daar hebben we veel moeite met het vinden van een parkeerplek, maar na veel zoeken belanden we buiten de stad. Het is een historische stad, en dat is goed te zien, jammer zijn er bergen toeristen, en heel veel winkels. Daphne rent naar haar favoriete ijstent, waar we beiden een ijsje kopen.
Dan beklimmen we de Torre Grossa, die uitsteekt boven alle andere, een hele klim en niet zo fijne trappen waar je doorheen kan kijken. Bovenop cirkelt een stuntvliegtuigje rond de toren.
Beneden moet Daphne plassen en Mark een fotowinkel in, daar koopt Daphne een boekenlegger. Dan lopen we een straatje in, maar het is al laat, dus keren we terug. Toch nog maar een ijsje voor Daphne.
Hier verlaten we de fietsroute van Daphne, en rijden langs San Lucia, Colle di Val d'Elsa en bij Monteriggioni gaan we de SS2 op richting Siena. Heb ik al geschreven dat de uitzichten hier adembenemend zijn ? Nou, dat zijn ze !
We besluiten Siena niet te bezoeken vanwege tijdgebrek, en maar leuke binnenweggetjes te nemen naar het volgende hotel. In Siena tanken we. Trouwens, die Italianen zijn ook snelwegkunstenaars ! Wat een tempo ! Ik word zelfs lange tijd gebumperkleefd door een oma, niet af te schudden !
We bezoeken het stadje Monteriggioni, midden op een heuvel. Dat dorpje is heel oud en klein, je bent in tien minuten rondgelopen. Op het centrale plein eten we broodjes.
Verder rijden we, genietend van de uitzichten. In dit jaargetijde is (blijkbaar) alles geel en bruin. We verlaten de provinciale weg en komen op een smal zandweggetje en staan plots midden tussen de zonnebloemen. Foto's maken, maar dan komt er iemand aan die wil passeren ! Dit wordt op z'n Italiaans opgelost.
We gaan weer verder, en de weggetjes worden steeds vager, maar Daphne is een goede kaartlezer. Het hotel, La Lanterna, heeft inderdaad een uitzicht en zwembad, en de kamer is best wel luxe met allerlei rare knopjes en centrale stofzuigeraansluiting ? Daphne wil snel zwemmen, alleen het water is een beetje koud. Dus douchen en Rushhour spelen.
De eetzaal lijkt ontworpen door een Rus, en het lijkt weer of we worden genegeerd, het eten is ook niet alles en Daphne doet zelfs haar beklag over het toetje. We nemen thee mee naar boven, waar Mark het dagboek schrijft en Daphne tv kijkt (Italiaans) en in slaap valt.

6. Woensdag 24 augustus

Om half acht gaat de wekker want vandaag gaan we naar Siena. Tot onze blijdschap is de lucht flink opgeklaard en het belooft een mooie dag te worden. We ontbijten en gaan dan op weg - via de snelweg zijn we er in 'slechts' 75 minuten. We vinden vlot een parkeerplaats en lopen dan naar het Piazza del Campo. Uiteraard drinken we onderweg een cappuccino in een barretje.
Het Piazza is mooi en zonnig en we kijken even rond voor we de toren van het Palazzo Pubblico gaan beklimmen. We moeten lang wachten, maar dan mogen we toch gaan klimmen, ik tel 408 treden. Het uitzicht is mooi. We mogen maar een kwartier in de toren blijven dus gaan we weer naar beneden.
Daar bezoeken we het Palazzo Pubblico, waar we vooral veel mooie fresco's zien. Eenmaal buiten gaan we op weg naar de Duomo, weer klimmen. We kopen wat te drinken en druiven in een klein winkeltje, en twee broodjes in een barretje. We picknicken op het plein voor de duomo, maar de gevel staat helaas helemaal in de steigers. Omdat we de kerk ook van binnen willen zien, sluiten we achteraan aan in de rij. Ons wachten wordt beloond want het interieur is schitterend: wat een mooie vloer, met marmerplaveisel ! Ook de libreria van Piccolomini is heel mooi gedecoreerd met fresco's.
Eenmaal buiten lopen we om de kerk heen (weer die zwart-witte strepen), en nemen nog een kijkje in de kapel van de Santa Maria della Scala (een ziekenhuis sinds eeuwen). We zien ook de ingang van het baptisterium, dat een eigen plein heeft en letterlijk onder de kerk staat. Dat kan hier met die hoogteverschillen !
Vol van alle indrukken wandelen we terug naar de auto, uiteraard weer met een cappuccino-stop, bij hetzelfde barretje als vanochtend. Omdat we een bezoekje willen brengen aan Pienza - de ideale stad, rijden we nogmaals de Via Cassia op, net als gisteren. Het is weer een mooie rit. Net als we de auto hebben geparkeerd, breekt er een stortbui los. Gelukkig hebben we onze pluutjes bij ons, zodat we toch naar het plein met bron en kathedraal (eenvoudig en heel mooi, vooral van binnen) kunnen lopen. Het water komt met bakken uit de lucht vallen, en als we weer verder rijden is het goed opletten want overal stroomt water.
We zijn bijtijds terug in het hotel, waar we wat wassen en schrijven. Dan wordt het net wat beter weer, en omdat het hier kan, ga ik nog even zwemmen. Dat is wel koud maar ook lekker. Daarom blijf ik even zwemmen. Mark schrijft ondertussen nog wat kaarten en kijkt wat tv. Nadat we allebei gedoucht hebben, bekijken we het programma voor morgen. Daarna gaan we eten. Dat is deze keer iets soepeler maar wat mij betreft nog steeds veel te veel vlees !
Na het eten spelen we nog een spelletje en dan gaan we bijtijds slapen. Deze keer met de sprei op het bed (voor mijn deel) want afgelopen nacht heb ik het heel koud gehad. Voor we echter kunnen gaan slapen, komt de ober bij ons binnenvallen omdat de brandmelder blijkbaar was afgegaan.

7. Donderdag 25 augustus

Na het ontbijt checken we uit, en het blijkt dat alleen het water gratis was, de rest van de drankjes moeten we zelf betalen, al staat dat niet zo op de voucher. In het dorp pakken we meteen een cappuccino.
We volgen de binnenlandse route, dus dat betekent weer haarspeldbochten en heftige stijgingen en dalingen. Na Chiusi komen we aan in Orvieto, waar we boodschappen doen voor de lunch en uiteraard cappuccino drinken. Ook pinnen we (het geld gaat snel) en doen we brieven op de post.
Aan het Lago di Corbara, een stuwmeer, eten we onze lunch op. Het meer is erg lichtblauw en doet denken aan de Plitvice meren in Kroatië.
In Todi parkeren we buiten het centrum, en met een liftje komen we in de stad. We lopen direct naar de Duomo aan het Piazzale del Popolo, maar de kerk is dicht. Om de drie kwartier te vullen lopen we door straatjes van de stad: heel leuk want oud en smal.
In de Duomo bezoeken we de crypte; nooit geweten dat er ook iets onder een kerk zou zijn. We lopen door naar de kerk San Fortunato, ook hier wachten we tot deze open gaat. Niet zo mooi of interessant, wel een mooie ligging.
Op naar de kerk Santa Maria della Consolazione buiten de stad en een redelijke tippel. Hierin witte beelden en een kaarsje gebrand voor Franca.
Dan denkt Mark slim te zijn om een handige route naar de auto te kiezen... niet dus.
Op naar het hotel, via een hoop omwegen (Ripabianca - Bastardo - Collesecco) komen we er: La Ghirlanda. Echt een prachtig gelegen agriturismo, mooi ingericht, stijlvol, zwembad, rust. Zo hadden we het de hele week verwacht !
Snel nemen we een duik in het zwembad, met mooi uitzicht. Wat hier opvalt is dat het landschap niet ontgonnen is voor landbouw, en dus veel groen bevat.
We gaan in bad, lopen nog wat rond, en gaan dan eten, erg lekker.

8. Vrijdag 26 augustus

Om acht uur gaat de wekker weer. Als we zijn aangekleed, zijn we te vroeg voor het ontbijt want dat is pas om half negen. Daarom lopen we eerst nog even de tuin in om foto's te maken. Daar praten we met de man die het zwembad schoonmaakt, en we zien hoe de drie honden en de kater een werkneemster tegemoet snellen als ze arriveert. Nog even bij de kleine katjes kijken en dan ontbijten. Ook dat is weer prima verzorgd.
Dan gaan we op weg naar Assisi. De verkeerde weg, blijkt: we zitten op een onverharde weg die flink stijgt een daalt en ook behoorlijk slingert. Via deze omweg komen we toch waar we zijn moeten en om half elf parkeren we in Assisi. Daar klimmen we naar boven en lopen naar de San Francesco. Onderweg uiteraard tijd voor een cappuccino, en we kopen een boekje over Assisi omdat we onze boekjes vergeten zijn.
De basiliek bestaat uit twee delen: eentje onder, vrij donker maar met mooie fresco's, en eentje boven, die veel lichter is en ook prachtige fresco's bevat. Er wordt steeds omgeroepen dat men stil moet zijn en we mogen geen foto's maken.
De onderste basiliek geeft toegang tot de crypte waar San Francesco is begraven. Die bezoeken we en ik koop een kaarsje dat later bij zijn urn zal worden gebrand.
Er is ook een klooster, dat we helaas niet kunnen bezoeken. Beide basilieken hebben hun eigen plein en het is bijzonder mooi. Hierna vervolgen we onze weg via de V. Cardinal Merry del Val, en we zien de Porta San Giacomo.
Via de Via Metastasio en de Via Santa Croce bereiken we het Piazza del Comune, waar een oude Romeinse tempel staat, en een fontein. Daar eten we een pizzapunt voor we doorlopen naar de San Rufino. Weer een mooie kerk, de kathedraal van de stad, maar lang niet zo indrukwekkend als de San Francesco. Via de Via del Torrione en de Viale Umberto I komen we bij het amfitheater, dat veel kleiner blijkt dan we dachten.
We lopen verder naar de Santa Chiara, en komen onderweg een soort poppenspel (mechanisch) tegen met verhalen van San Francesco. Dat is mooi gedaan ! De Santa Chiara is ook weer mooi en doet denken aan de San Francesco, maar is kleiner en is minder indrukwekkend. We bezoeken er onder andere de crypte waar Santa Chiara begraven is.
Dan lopen we terug naar de auto en gaan op weg naar Eremo delle Carceri, maar rijden er in eerste instantie voorbij. Dat komt omdat de badmeester ons verteld had dat de berg daar erg kaal was, maar het ligt in het bos ! We kijken hier even rond - de plaats waar San Franciscus mediteerde en bad, en nu lopen er groepen kinderen onder begeleiding van paters en nonnen.
Nu hebben we voldoende gezien dus gaan we terug naar ons hotel. Onderweg komen we nog een rouwstoet tegen, compleet met blaaskapel. Tegen vijven zitten we in het zwembad, en daarna lezen we wat in de zon, lekker met een drankje erbij. Daarna even lekker in bad, bij de jonge katjes kijken en aan tafel. Mark heeft pech vandaag want het hele diner staat in het teken van vis. Het is weer erg lekker (vind ik).
Na het diner maken we nog een tuinwandeling en kijken naar de sterren voor we naar de kamer gaan om te schrijven en te slapen.

9. Zaterdag 27 augustus

Bij het vertrek kopen we nog een flesje olijfolie van hun eigen makelij, en we vragen of de losse huisjes te huur zijn: ja.
We rijden redelijk rechtstreeks naar de snelweg, en volgen dan de route Perugia - Firenze (Florence) - Pisa. We komen al snel in de file te staan, dat duurt erg lang. Onderweg eten we een broodje langs de snelweg. Eindelijk bereiken we de kust. De routebeschrijving is echter compleet verkeerd en niet volledig. Daphne regelt een kopie van een plattegrond, en zo vinden we de weg snel. Alleen ligt het strand helemaal niet op 500 meter van het strand, eerder 3 kilometer !
Het appartement is een beetje steriel, maar zeer netjes en compleet. Omdat het zaterdag is willen we boodschappen doen voor het weekend, maar we worden de verkeerde kant opgestuurd door de receptioniste. Uiteindelijk vinden we dan toch de supermercato waar we veel boodschappen doen, vervolgens halen we nog groenten bij een groenteboer. Terug naar het appartement, wat een tippel ! Helaas hebben ze er geen fietsen te leen, wel regelen we nog extra handdoeken.
We lopen naar het strand want Daphne wil zwemmen ! Ver lopen is dat ! Het strand geeft een mooi uitzicht op de bergen. Daphne gaat lekker zwemmen, en Mark leest op het strand. Daarna worden we weggestuurd want het is een privé-strand, wat een onzin ! We moeten op een stukje gaan staan van 50 meter breed, aan de andere kant van het touwtje. Ook moeten we betalen als we er met de auto zouden willen parkeren !
We lopen maar terug. In het appartement koken en douchen we. Dan gaan we naar de gemeenschappelijke ruimte voor een welkomstcocktail, maar we zijn de enigen daar ! De jongen en het meisje voeren toch maar hun dansjes op. In de tuin vinden we een voetbal en schoppen wat naar elkaar over. In het appartement drinken we thee en schrijft Mark en leest Daphne.

10. Zondag 28 augustus

Als we wakker worden (zonder wekker !) regent het. Mark heeft vannacht ook flink onweer gehoord, maar ik heb daar heerlijk doorheen geslapen. Omdat we nu toch niet naar het strand kunnen, blijven we nog even liggen. Dan maak ik een ontbijtje en lummelen we wat, voordat we ons aankleden en op zoek gaan naar een grotere supermarkt voor nog wat boodschappen. Die vinden we en we kijken onze ogen uit. Als we de winkel uitkomen, lijkt de lucht op te klaren en er is zelfs zon ! We willen dus naar het strand, maar tegen de tijd dat we bij ons appartement komen, is het weer betrokken. We stellen ons strandje dus nog even uit en drinken nog wat thee en lezen wat.
Als we dan eenmaal aan het strand komen (met de auto !) en een parkeerkaartje hebben gekocht, voelt het warm aan en er is zon. Op het strand, we zitten nog niet eens, steekt een flinke wind op en we zien veel mensen vertrekken. In de bergen achter ons klinkt onweer. We wagen het er dus ook maar niet op en duiken een strandtentje in. Mark neemt een broodje en ik een ijsje. Het begint weer te gieten, het broodje is niet echt geweldig, het ijsje is niet lekker en de koffie is echt niet te drinken.
Als het weer wat opklaart lopen we het strand weer op, maar dan gaat het weer harder regenen. Daarom besluiten we maar terug naar het appartement te gaan en daar wat te zwemmen. Als we dat doen, klaart het weer op en de zon gaat zelfs schijnen ! We zoeken een plekje op het grasveld (twee ligbedden) en halen wat leesvoer. Zo kunnen we toch nog even van het zonnetje genieten.
Ongeveer een uurtje later duiken we nogmaals het zwembad in voordat we naar boven gaan om te douchen, koken en borrelen. Na het eten drinken we koffie en ik schrijf het dagboek. Daarna wat kleine dingetjes wassen (Daphne) en afwassen (Mark). Tot slot van de dag spelen we nog twee spellen: Kolonisten (Mark wint) en Machiavelli (Daphne wint). Pas na 00:30 uur gaan we naar bed.

11. Maandag 29 augustus

We hebben geen wekker gezet, en slapen dus lekker uit. Bij het ontbijt blijkt dat het geweldig weer is, dus besluiten we naar het strand te gaan, met de auto. Om half elf zijn we daar, maar het blijkt erg rustig te zijn, misschien is het inmiddels einde van de vakantie voor de Italianen ?
We gaan op het 'gratis' strandje liggen, op een stukje dat is schoongemaakt. Meteen gaat Daphne zwemmen, maar Mark vindt het te vies omdat er een drijflaag op het water ligt (= zonnebrand).
We gaan wat eten, maar worden bij de eerste strandtent niet geholpen, dus verschuiven we naar een deur verder.
Op het strand vermaken we ons met lezen en slapen. Mark verplaatst zich op een gegeven moment naar de schaduw, Daphne gaat met een luchtbedje op het water dobberen, waar ze wordt gewaarschuwd voor een haai ! Dan zien we een Italiaan die wel heel veel aandacht heeft voor zijn goed gevulde strakke zwembroek, en dat ook aan anderen wil laten blijken. Duidelijk een paar sokken of zo !
We gaan maar terug want de parkeertijd zit erop (half vijf). Bij het appartement gaan we zwemmen in het zwembad waar we ons vermaken met bal, frisbee en lezen. De vijf zit reeds lang in de klok, dus is het de hoogste tijd voor een borrel. We kijken ook naar tennis op tv (US Open).
We douchen en koken, en na het eten schrijft Mark het dagboek en ergert Daphne zich aan een spelletje Rushhour. We kijken de US Open en spelen Kolonisten, Daphne wint. Twaalf uur in bed, Mark leest nog wat.

12. Dinsdag 30 augustus

Na een goede nacht worden we pas na negenen wakker. Mark maakt het ontbijt klaar terwijl ik spullen bij elkaar zoek. Nog even een kopje koffie en dan gaan we weer naar het strand. Omdat de schaduw gisteren goed bevallen was, willen we weer bij het dakje gaan zitten. Daar zit nu een groep gehandicapten met begeleiders, en dat klopt ook want het afdakje is voor hen bestemd, dat staat erop. Ze beginnen meteen naar ons te gebaren, maar we willen alleen maar in de buurt liggen, zodat we vanmiddag wat schaduw krijgen.
We vermaken ons weer met lezen, dutten en zwemmen (ik). Ik zie vandaag twee keer een blauwwitte kwal: een van 15 cm en een van 30 cm in doorsnee.
Als ik terugkom van een duik, blijkt dat de gehandicapten weggaan. Een oudere vrouw, die ook al in de buurt zat, grijpt haar kans en neemt een van de twee achtergelaten stoelen in beslag. Kort daarna komen twee Duitse families werkelijk bovenop ons zitten. Het is te belachelijk voor woorden: ze sluiten ons helemaal in en zetten spullen tussen Mark (die op een stoel zit) en mij (op een handdoek). Echt weer een typisch voorbeeld van landje veroveren - en helemaal zonder reden want het strand is hier zowat leeg en ze hebben zelf parasols meegenomen. Mark raakt aan de praat met de oudere vrouw - ook een Duitse die het eerst in het Duits probeert en zich niet kan voorstellen dat je als Nederlander geen Duits spreekt.
Voor de lunch lopen we een eindje langs het strand en vinden een leuk tentje waar we in de tuin een broodje sla eten. Op een gegeven moment gaat de oudere vrouw naar huis, maar niet voordat een van de gehandicapten terugkomt met begeleider, die ons weg wil jagen, dan toch niet, dan bij mijn voeten (ik lig op mijn handdoek) haar nagels gaat knippen, en uiteindelijk het wachten op de rest van de groep opgeeft en weggaat.
Om bijna kwart voor vijf houden wij het ook voor gezien. We gaan op zoek naar een geldautomaat en een supermarkt, waar we nog een parasol kopen. Daarna lekker zwemmen in het zwembad, opdrogen met een boek op het gras en dan douchen voor de borrel. We eten restjes, maar ik laat er een aanbranden dus wordt het een restje. Na het eten lezen we verder, tot we gaan slapen om 0:15 uur.

13. Woensdag 31 augustus

We gaan vandaag naar de Cinque Terre, een beschermd gebied langs de kust waar je onder andere kan wandelen. Bij de receptie van het appartement vragen we om de weersverwachting voor de komende dagen: zonnig. Dus geen reden om een andere dag deze trip te doen.
We willen langs de kust erheen rijden, maar na een paar kilometer komen we erachter dat we onze papieren vergeten zijn, terug dus. Dan besluiten we maar over de snelweg te gaan, als tenminste de kaartjesautomaat van de tolpoort niet weigert.
Aangekomen in La Spezia volgen we de borden "Cinque Terre", maar dat gaat uiteindelijk de verkeerde kant op. Dan maar met de trein, en het station is snel gevonden, maar een parkeerplaats nog niet. Om te voorkomen dat we worden beboet of weggesleept, gaat Daphne dat navragen in een vage tent. Gelukkig wil een aardige meneer wel uitleggen hoe het zit, en ook waar we gratis kunnen parkeren, maar dat doen we niet.
Op het station kopen we een speciaal kaartje dat ons de hele dag toegang geeft tot het gebied en de trein die er doorheen rijdt. Op het station drinken we nog een cappuccino.
Met de trein rijden we de Cinque Terre binnen, en bij het eerste station Riomaggiore stappen we uit (in de trein hebben we nog een fijne discussie over het weer). Op het station kopen we broodjes voor de lunch, en halen een routekaart en treintijden bij een infopoint.
Via de Via dell'Amore lopen we langs de kust naar Manarola. De weg is echter niet zo romantisch want deze is voornamelijk van beton en is volgespoten met graffiti, de uitzichten zijn echter mooi, en de 'weg' vlak. We lopen verder naar Corniglia, nu begint het pad redelijk te stijgen en te dalen, en wordt rotsachtig. Het is flink heet zonder wind, dus dat is zweten en water drinken.
In Corniglia zien we de huisjes aan de kust waar Daphne vijf jaar geleden heeft gezeten tijdens haar wandelvakantie. De huisjes zijn jammer genoeg nu vervallen, en het lijkt erop dat ze gesloopt worden.
Dan lopen we door naar Vernazza, onderweg eten we de broodjes op in een olijfboomgaard. In Vernazza bekijken we de haven en hebben spijt dat we hier niet hebben geboekt ? We troosten ons maar met een ijsje, en kopen wat souvenirs.
Dan is het lang wachten op de trein naar Monterosso, die ook nog vertraging heeft. In Monterosso snellen we naar het kiezelstrand, waar we onze stinkende kleren uittrekken en in zee duiken. We douchen met zoet water en blijven op het strandje zitten tot we droog zijn en de zon verdwijnt. Dan gaan we op zoek naar een restaurant en onderweg kopen we pruimen. Het eten is lekker.
We hebben vlot de trein terug naar La Spezia, en zijn snel terug bij de auto. Het is inmiddels donker, dus voor het eerst in het donker over de snelweg in Italië.
Terug in het appartement douchen, wat wassen, dagboek schrijven en de US Open.

14. Donderdag 1 september

We mogen lekker uitslapen want hebben de tijd aan onszelf. Ik ben eerder wakker dan Mark en ga boven wat lezen. Een half uurtje later komt Mark ook en we ontbijten. We doen heerlijk op ons gemak en gaan tegen elven op het strand aan. Deze keer parkeren we in de weg achter hotel King, wat gratis is, in tegenstelling tot de vorige dagen voor 1 € per uur. We graven ons parasolletje in, lekker in het midden op het strand, en we hebben een heerlijk relaxte dag: slapen (Mark), lezen (ik), zwemmen (allebei). Gewoon lekker.
We eten weer een broodje sla iets verderop, en uiteindelijk gaan we pas na half zes weg. Het was wel iets rustiger vandaag, maar absoluut niet stil (einde van de Italiaanse vakantie volgens de oudere vrouw van dinsdag).
We doen even een boodschapje en gaan dan - vaste prik - weer even het zwembad in. Terwijl Mark douchet, bereid ik de verse tomatensoep voor, en als ik douche maakt Mark een borrelhapje. Het is bijna half tien als we geborreld, gegeten en koffie gedronken hebben. Dan schrijf ik het dagboek en Mark speelt 'Bounce' op mijn mobieltje. We kijken wat US Open en gaan dan nog eens Kolonisten spelen: Mark wint. Na 00:30 uur naar bed.

15. Vrijdag 2 september

We slapen uit, zoals gewoonlijk, en Daphne maakt een ontbijtje. Bij de receptie controleren we wanneer we kunnen uitchecken: dat kan vanavond al. Op het strand genieten we van de zon, zwemmen, lezen, en de watermeloen die we gisteren hebben gekocht. Verder verbazen we ons over de Duitse vrouw met punkhaar, de griezel met geelfluoriserende strakke zwembroek met groene visjes (toevallig ? ook een Duitser), het bleke Michelin-kindje wat maar volgepropt wordt, Billie en Bessie Turf, e.v.a.
Dan gaan we zelf maar wat eten, bij dezelfde gelegenheid als voorheen. Na de lunch nog wat dobberen met het luchtbed, en we bestellen een ice-tea bij de vriendelijke meneer ("aqua, coca, fanta, the...").
We slaan de laatste boodschappen in bij de COOP supermarkt waarna we een ijsje kopen voor Daphne. We checken uit in het appartement en nemen nog een duik in het zwembad. Tijdens het douchen merkt Mark dat hij een beetje verbrand is. Tijd voor de borrel met lezen, US Open en dagboek.
Daphne kookt pasta als voorafje en de soep van gisteren.
Tijdens een spelletje Kolonisten (Mark wint) maken we nog een fles Chianti ridder (let op de woordspeling).

16. Zaterdag 3 september

De wekker gaat om half zeven, maar we blijven nog heel even liggen. Dan toch maar op, want we moeten alles nog inpakken. Even ontbijten en dan alles inpakken en in de auto stoppen. Alles past en om kwart voor negen levert Mark de sleutel in en gaan we op weg. Tot aan Genua gaat het goed, maar dan staan er ineens twee borden naar Milaan via de A7 en natuurlijk kiezen we de verkeerde waardoor we 18 kilometer omrijden. Het is in elk geval wel rustig hier.
Bij Milaan drinken we onze laatste cappuccino, die helaas een beetje tegenvalt, en wisselen we. Vanaf nu is het ineens heel druk en we zijn blij dat we niet via Parma en de A1 zijn gegaan. Het is half twaalf en we komen in de file bij Como en de daarachter liggende grens. Het duurt lang en het is warm. In Zwitserland kunnen we een stukje goed doorrijden, maar zo'n 10 kilometer voor de Gotthardtunnel staat het weer stil. Deze keer duurt het heel erg lang, maar uiteindelijk kunnen we de tunnel door. Om 16 uur pauzeren we en wisselen we weer; we zijn sinds Milaan pas zo'n tweehonderd kilometer opgeschoten en zijn nog lang niet bij Basel.
Mark rijdt verder en weer komen we in een file, deze keer voor de grens van Zwitserland en Duitsland, en daarna steeds door slome inhaalacties van sleurhutten. Om 19:30 uur eten we een hapje, zo halverwege tussen Basel en Karlsruhe.
We besluiten nog even door te rijden en op zoek te gaan naar een hotel. Het is nu wel een stuk rustiger op de weg en eindelijk schieten we een beetje op. We komen geen hotel tegen en gaan ergens de weg af om in een dorpje te zoeken. Helaas zonder succes, dus we rijden weer verder, Mark nu weer achter het stuur.
Als we zien dat Venlo nog maar 120 km verderop is, besluiten we naar huis door te rijden. We kopen koffie en een Red Bull en Mark rijdt de grens over. Dan wisselen we voor de laatste keer en ik rijd naar huis. Om half twee zijn we thuis, waar we alles uitladen, de post snel bekijken en dan lekker douchen. Nog even een slaapmutsje en dan heerlijk in ons eigen bed.
Afstand afgelegd vandaag: 1290 km

Totale afstand afgelegd tijdens de vakantie: 3842 km