Reisverslag Sicilië

1. Zaterdag 17 augustus

Vanochtend vroeg op, want papa komt ons om 6:55 ophalen, en naar Schiphol brengen. Daar komt Jaap om 8:30 aan, dus dat is handig.
We vertrekken zonder vertraging naar Rome. Het toestel is van Alitalia en echt een fijn vliegtuig. Ruime stoelen en weinig lawaai. We hebben de hele vlucht mooi zicht, maar het colosseum zien we niet (verkeerde richting ?). In Rome hoeven we niet lang te wachten op onze vervolgvlucht naar Catania en daar hebben we redelijk snel onze bagage.
Dan autootje ophalen: lang wachten bij de verhuurbalie en vervolgens zoeken op het parkeerterrein. We hebben een lichtblauwe Fiat Seicento, zo klein dat onze bagage niet achterin past. Mijn koffer past vanwege de hoogte niet eens alleen, dus die moet op de achterbank.
Mark neemt plaats achter het stuur en ik zoek naar de slinger om m'n raampje te openen: elektrisch ! We hebben nog stuurbekrachtiging en airco ook. Dan gaan we op weg. Het lijkt heel makkelijk, maar toch rijden we eerst verkeerd (1). Via de snelweg komen we een heel eind verder.
De Italianen rijden eigenaardig, laten we het daar maar op houden. Voorrang krijg je niet, die neem je, en waar je 50 mag, rijd je minstens 90.
We nemen de afslag naar Piazza Armerina en vinden goed de weg. Eerst drinken we een cappuccino (eigenlijk een frisje) op een leeg terras en gaan we de eerste site bezoeken: Villa Romana de Casale. Het is een enorme Romeinse villa, of de ruines daarvan, met prachtige mozaïeken op alle vloeren. Nu weet ik hoe een hortus er echt uitzag... De mozaïeken variëren van eenvoudige patronen tot complete schilderingen, de een nog mooier dan de ander.
Inmiddels hebben we erge dorst gekregen dus kopen we een fles water.
Dan verder naar Piazza Armerina, waar we per ongeluk in een keer goed rijden naar het Piazza Garibaldi, waar we een wandeling door de stad beginnen. Bij de kathedraal, die heel mooi wit en lichtblauw geschilderd is van binnen, komen we een bruiloft tegen. Verder dwalen door de straatjes en dan op zoek naar een restaurantje. Helaas, we zijn te vroeg, kunnen pas om 20 uur terecht. Dus besluiten we verder te rijden naar ons hotel in Enna. Zo gezegd, zo gedaan. Maar niet heus: we rijden verkeerd (2). Het staat ook allemaal zo beroerd aangegeven !
Uiteindelijk vinden we ons hotel. Dat is minder mooi dan op het plaatje en de badkamer is vies, maar we kunnen tenminste douchen. Dan komen we er met veel hand- en voetenwerk achter dat we ver buiten de stad zitten, dus pakken we de auto en gaan naar het centrum.
Inmiddels is het echt donker en we moeten de berg op. Gelukkig rijdt Mark. Nu is het heel makkelijk om het restaurant uit de Lonely Planet te vinden, waar we op straat op het terras een heus Siciliaans 4-gangen menu eten. Na de 2e gang dacht ik dat we alleen nog fruit kregen (ik had al genoeg gegeten) maar toen kwam er nog een gang met vlees ! Met ons buikje rond nog een stukje lopen.
Op het pleintje bij de kerk van de Heilige Fransiscus vliegen vleermuizen rond - toeval ? Ik heb het koud, dus we gaan terug naar het hotel. Daar vallen we rond elf uur bekaf in slaap.

2. Zondag 18 augustus

Om zeven uur gaat de wekker. Mark heeft 's-nachts toch maar de airco uitgezet, want het maakte de lucht erg droog. Het ontbijt is typisch Italiaans (volgens Daphne): een soort croissant, met thee/koffie, en voorverpakte toast te beleggen met jam. Niet echt stevig ontbijt dus.
Daphne rijdt dezelfde weg terug naar Piazza Armerina. Bij S. Michela di Ganzaria nemen we de SS124, een kronkelig landelijk weggetje. In een dorpje stoppen we bij een terras vol oude mannen voor cappuccino. Op zondag zitten ze al om negen uur 's ochtends aan het bier !
Bij Grammichelle kunnen we de doorgaande weg niet vinden, en op vage aanwijzingen en puur geluk komen we toch weer op de weg naar Siracusa. Daar aangekomen gaan we direct naar het archeologisch park, waar het erg druk is. Het Grieks theater is echter imposant, net als de steengroeven. We ontdekken ook nog een Romeins Amfitheater, maar de Necropolis kunnen we niet vinden.
We rijden met de auto Ortygia in en parkeren vlakbij de Piazza del Duomo. Deze is echter dicht tot 16u. Al lopend eten we een broodje en bekijken de Fontana Aretusa, waar niet veel te zien is dan ganzen en papyrusplanten. Op het Piazza Archimede bekijken we de fontein met mooie beelden.
Omdat het pas 15u is, gaan we met de auto op zoek naar de Edificio Termale, die we met geluk vinden, maar waar niets meer van over is.
Op naar de Catacombes van Tyche, we krijgen een rondleiding in het Italiaans. Het is best wel spookachtig om hier rond te lopen.
Terug naar de kathedraal op het Piazza del Duomo, wat een prachtige gevel met beelden ! Ook binnen mooi met veel mozaïek tegels.
We gaan naar Ragusa, maar omdat Mark de routebeschrijving verkeerd begrijpt, duurt het een uur langer voordat we in Ragusa zijn, daar ook flink zoeken. De kamer is netjes.
We gaan eten in Ragusa Ibla, en om daar te komen moeten we veel treden af, en hebben daarbij een fantastisch uitzicht over Ragusa Ibla ! Via een omweg komen we waar we wezen wilden: bij de Piazza del Duomo eten we bij een restaurant met een ober die welbekend is, maar alleen Italiaans spreekt. We zitten aan het plein en kunnen aldus meegenieten van een live klassiek concert !
We lopen via de Cattedrale di San Giorgia (prachtig versierd met pilaren en andere ornamenten) terug naar het hotel. Om half een slapen we.

3. Maandag 19 augustus

Vanochtend ging de wekker weer om 7 uur, maar we treuzelen wat. Het is al goed warm. De ontbijtzaal blijkt in een aangrenzende ruimte te zitten (we moeten over straat) en heeft slechts een tafel. Het vrouwtje dat ons helpt is uiterst vriendelijk, al spreekt ze alleen Italiaans. Na ons broodje met thee lopen we nog even terug naar de trappen met uitzicht op Ragusa Ibla om foto's te maken van het uitzicht. Dan kopen we flessen water en checken we uit uit het hotel. We kunnen eerst de parkeerplaats niet af, omdat een Italiaan z'n busje aan het uitladen is voor de uitgang, op z'n dooie akkertje.
We vervolgen onze weg en rijden naar Agrigento. Het is een lange rit en het duurt enkele uren voor we een tentje vinden om cappuccino te drinken. Vlak voor we eindelijk bij de vallei der tempels aankomen, zien we vanaf de weg de tempels al liggen - zeer imposant ! We vinden een plekje op het parkeerterrein en sluiten aan in de lange rij wachtenden.
Eenmaal binnen beginnen we bij de tempel van Hercules. Een aantal pilaren staan nog overeind, verder is het niet veel meer dan een ruïne, maar wel een indrukwekkende. We lopen verder en een heel eind verder staat de Concordia tempel. Deze ziet er nog echt als een tempel uit - heel mooi. Nog een heel eind verderop staat de tempel van Juno, in gemiddelde staat van verval. Het geheel maakt nogal indruk. Dan lopen we terug en steken de weg over voor de resterende tempels. Deze zijn minder goed bewaard gebleven en overal liggen enorme brokstukken verspreid.
Tot slot willen we nog het Romeinse kwartier bezoeken, een heus stratenplan met mozaïeken. Het is een stuk verderop dus moeten we weer parkeergeld betalen. De parkeerwachter toont ons een sluiproute om binnen te komen, aangezien het hek dicht is.
Daarna rijden we verder, op weg naar Selinunte. De weg is slecht en de afstand erg groot. Een broodje laat lang op zich wachten, maar uiteindelijk komen we dan aan. Een enorme tempel hier, en een hoop stenentroep van twee anderen. Erg mooi. Via een dal komen we langs overblijfselen van de oude stad bij de Akropolis. Een stukje stad met maar liefst 5 tempels, waarvan slechts een deel van een rij pilaren nog overeind staat. Wel heel indrukwekkend.
Moe van alle indrukken en de zon lopen we weer terug en vinden de weg naar Mazara del Vallo. In het stadje komen we in een verkeerschaos terecht, maar toch vinden we het hotel vrij gemakkelijk. Dit is een groot hotel met zwembad ! Na een verfrissende duik drinken we wat aan het zwembad voor we gaan douchen voor het eten. We lopen langs de boulevard op zoek naar een eettentje. We hebben de keus uit twee en kiezen de, op het oog, meest gezellige uit. En dat weten we, want pas een hele tijd nadat Mark z'n pizza calzone opgegeten heeft, krijg ik m'n spaghetti met zeevruchten. Wat een tent ! We betalen, maar niet voor de service, en lopen naar de kerk - de enige bezienswaardigheid hier.
Met een ijsje voor Daphne nemen we plaats in een parkje, nadat we even hebben staan kijken/luisteren naar een live muziekoptreden. Dan weer terug naar ons hotel, waar we ons voorbereiden op de dag van morgen en heerlijk gaan slapen.

4. Dinsdag 20 augustus

Het ontbijt wordt gegeven aan de rand van het zwembad. Het is een lopend buffet, en hoewel dus niet Italiaans, kan er wel veel gegeten worden. Vanwege het vereiste hoge tempo, besluiten we vandaag Trapani en Erice over te slaan.
We gaan naar Marsala omdat we het wijnmuseum willen bezoeken; in eerste instantie rijden we er voorbij. Het is weer tijd om te tanken, maar overal wordt alleen Super verkocht en geen Sensa Piombo, of wordt niet aan toeristen verkocht. Een andere behulpzame pompbediende wil ons wel helpen en wijst de weg.
Het Marsala wijn 'museum' betekent niet veel, maar de eigenaar van het chateau is aardig. s'Morgens lekker aan de Marsala (3x) met olijven ! We slaan drie flessen in en nemen afscheid van de eigenaar, die geen fooi accepteert. Snel cappuccino drinken in een bar om de hoek. Hangend aan de bar zien we hoe je eigenlijk cappuccino moet maken: het is gewoon espresso met melk !
We gaan door naar Segesta, en om daar te komen moeten we over de snelweg (eindelijk) dus dat gaat wat sneller dan die SS-wegen door dorpen en zo. In Segesta is de historische site snel gevonden. Eerst naar de tempel, die in goede staat is. Dan een lange en steile klim naar het Griekse theater, met een fantastisch uitzicht want het theater is tegen een bergwand aangebouwd !
Dan in een hoog tempo naar Palermo, als je tenminste de borden kan lezen die doorzeefd zijn met kogels. In Palermo kan Daphne het aangeleerde Italiaanse rijgedrag goed in praktijk brengen, zoals rechts inhalen, toeteren, en door rood rijden. Om half twee zijn we in het hotel, mooie kamer met keuken en tuin (betegeld met plavuizen) !
Dan gaan we op zoek naar Lo Spasimo om te kijken of we 's avonds een voorstelling bij kunnen wonen. Het duurt nogal lang voordat we het gevonden hebben, en dan blijkt dat er helemaal geen voorstelling is ! Dan op zoek naar een parkeerplaats, ook geen eenvoudige opgave. We eten een broodje, en gaan dan naar Quattro Canti, een druk kruispunt middenin de stad met mooie beelden. Vlak daarbij staat het Fontana Pretoria, maar deze wordt opgeknapt, zo te zien in Italiaans tempo, dus weinig van te zien. De Middeleeuwse kerk La Martorana is mooi van binnen met veel mozaïek, jammer genoeg wordt er een trouwdienst gehouden. Dan naar de kathedraal met mooie mozaïeken tegels, vooral Daphne vindt het een mooie kerk. Jammer genoeg is het al te laat (17:30) voor een bezoek aan de Palazzo dei Normanni.
Via de Porta Nuova lopen we via een achterbuurt (wat een armoede) naar de auto. Buiten de hotelkamer drinken we wat en brengen het dagboek up-to date. Om half negen gaan we de stad in om te eten. In het centrum aangekomen kunnen we de weg niet vinden, want steeds als we er bijna zijn, is het weer eenrichtingsverkeer. Dit levert nogal wat frustraties op. Uiteindelijk belanden we op Piazza Marina, waar we iets te duur eten. We rijden terug en in de hotelkamer drinken we nog wat Limonello.

5. Woensdag 21 augustus

Vanochtend hoeven we eens niet heel vroeg op, want we blijven nog een nacht hier. En dat is maar goed ook, want ik ben half bewusteloos. Om bijna negen uur gaan we ontbijten, om vervolgens weer de stad op te zoeken. Deze keer lukt het beter de weg te vinden, en we komen al gauw op de markt.
Overal stalletjes met groenten en fruit, en veel vis. Het is leuk om te zien en doorheen te lopen. We kopen brood en wat kaas en salami en drinken een cappuccino, waar we wel erg veel voor moeten betalen. Dan bekijken we de San Dominico van binnen, een mooie kerk, en lopen terug naar het theater waar de auto staat. In de kleine straatjes staan overal kraampjes, nog meer dan daarnet, en ze hebben er van alles.
Terug bij de auto zijn we compleet ingebouwd, maar we hebben het geluk dat het autootje achter ons opzij kan. Met veel moeite en getoeter vinden we de weg naar Monreale, waar een dom met prachtige mozaïeken en een klooster te bezichtigen zijn. De dom is mooi, en gaaf: alsof-ie net gemaakt is. Voor de kloostertuin met zuilengang moeten we erg veel betalen, maar het is wel heel mooi en in de schaduw kunnen we lekker ons broodje eten - totdat we een standje krijgen. Dan willen we nog de dom op, wat tegen betaling kan. Van hieruit hebben we een mooi uitzicht over Palermo. Weer beneden moeten we allebei plassen, wat we ondergronds doen - uiteraard weer tegen betaling.
Dan gaan we terug de stad in, op zoek naar de Catacombe dei Cappucini. Eerst zien we een begraafplaats, met enorme graven. We moeten even wachten tot de catacombe weer opengaat na de siësta, dus lopen we de straat in om wat te drinken te kopen. Om 15u kunnen we naar binnen. We worden binnengelaten door twee monniken en dalen de trappen af. Beneden zien we talloze 'mummies' staan (meer hangen) en liggen, in verschillende staat van conservatie. Sommigen hebben nog echt een gezicht en huid en haar, maar de meeste zijn niet meer dan skeletten met kleren aan, opgevuld met stro. Er zijn verschillende gangen: mannen, vrouwen, kinderen, priesters en 'professionali'. Een meisje van 2 is wel heel goed bewaard gebleven: zij ligt er pas vanaf 1920. Maar er zijn er ook bij van de 16e eeuw. Weer boven, in het felle zonlicht, is onze auto geblokkeerd door een bus. Deze gaat op Mark z'n verzoek vriendelijk opzij.
Op weg naar het hotel komen we langs het Palazzo dei Normanni, wat nu wel open is. Weer enkele frustraties wegens eenrichtingsverkeer en parkeerperikelen verder wandelen we naar de voorkant van het gebouw. In het parkje ervoor zitten een aantal mannetjes een kaartspel te spelen, terwijl anderen toekijken. Wij ook. Er is er een met een stem als die van Donald Duck en een met misvormde armen.
De Capella di Palatti is open en de toegang is gratis ! Ook hier weer prachtige mozaïeken - alsof er overal kleden hangen en liggen.
Nu willen we echt naar het hotel, en onderweg even langs een supermarkt voor wat fris. Zo gezegd, zo gedaan - maar niet in Palermo. In de winkel moet m'n handtas in een zogenaamde security bag en de winkel lijkt wel een soort Gamma, met megarekken die megahoog zijn. Niet zonder al te veel moeite vinden we vervolgens ons hotel terug, waar we op ons terrasje wat drinken en olijven snoepen. Dan gaan we douchen en schrijven.
Omdat de oorspronkelijke route van onze rondreis ons morgen een heel stuk laat omrijden en weinig tijd laat om Catania te bezoeken, besluiten we een aantal dingen om te draaien.
Nadat we de route hebben bepaald, gaan we op zoek naar een eettentje. Ik had de vorige avond en het voorbijgaan iets gezien en daar gaan we heen. We eten op een overdekt terras langs de weg, heel chique en lekker. De enige ober die Engels spreekt, gaat een heel gesprek met ons aan over Nederland en België. Niet al te laat zijn we terug in het hotel, waar ik vroeg in slaap val terwijl Mark nog wat leest en drinkt.

6. Donderdag 22 augustus

Om zeven uur gaat de wekker, en Daphne is goed uitgerust. We rijden over de snelweg naar Cefalu, maar omdat de routebeschrijving niet klopt, rijden we te ver. In Cefalu is het erg druk en is er geen parkeerplaats meer te vinden. Op het punt dat we het willen opgeven, vinden we er één. Daphne moet plassen, dus maken we van de gelegenheid gebruik cappuccino te drinken (vervelend hé).
We beklimmen 'La Rocca' om zo een mooi uitzicht te hebben. Hoewel het nog vroeg is, is het al erg warm. Op de terugweg naar de auto kopen we broodjes, en komen we er achter dat we hier maximaal 1 uur hadden mogen staan, voor geld.
We rijden een stukje terug naar Palermo, en dan naar Catania. Onderweg drinken we nog cappuccino langs de snelweg. We moeten voor het eerst tol betalen, wel € 0.80.
In Catania hebben we geluk met het vinden van een parkeerplaats dicht bij het centrum. We lopen een klein stukje over de markt (wat een rommel) en komen dan direct uit op het Piazza del Duomo, welke opgebroken en ommuurd is. Het olifantenfontein kunnen we nu dus niet goed zien. Ook de kathedraal houdt siësta, wat een afknapper. We gaan lopen door de Via Crociferie, waar andere kerken staan, die we niet van binnen bekijken. De Romeinse mozaïeken die in deze straat te vinden zouden zijn, zijn niet te vinden. Op naar het Romeins amfitheater, waarvan nog slechts een gedeelte te zien is, de rest is gewoon overheen gebouwd ! Die Italianen hebben echt geen respect voor hun cultureel erfgoed !
We gaan lunchen in Villa Bellini, een mooi park met o.a. palmbomen. We lopen terug naar het Amfitheater, die nog steeds gesloten is ! Dan maar naar de Chiesa di San Niccolo, welke wordt verbouwd, en het bijbehorende klooster, die van binnen erg mooi gerestaureerd is. We gaan naar het Romeins theater, waar we zo'n beetje voor criminelen worden aangezien door een snol bij de kassa. Het is erg leuk om door het gangenstelsel te lopen. Ook dit theater is grotendeels bebouwd.
Op de terugweg zien we dat de kathedraal al open is, dus gaan we naar binnen en zien o.a. het graf van Bellini, die in de kerk begraven is.
We nemen de snelweg naar Messina, en dan naar Randazzo. In het hotel borrelen, douchen en schrijven. Dan is het tijd om te gaan eten. We lopen een eind door het dorp, en kunnen lange tijd niets vinden, maar belanden uiteindelijk bij 'San Giorgio', waar het eten fantastisch en goedkoop is. Om kwart voor elf terug in het hotel.

7. Vrijdag 23 augustus

Vandaag wordt ons ontbijt om 8 uur geserveerd, dus we kunnen iets langer blijven liggen. Het ontbijt bestaat hier uit voorverpakte broodcrackertjes en jam, met thee. Na het ontbijt voelt Mark zich even niet zo lekker maar dat gaat gouw over en dan gaan we op weg naar Linguaglossa, naar de Etna. Onderweg kopen we brood en kaas en fruit en kijken even bij een koperzaakje.
De weg naar de Etna slingert zich omhoog en al gauw komen we verder - het uitzicht valt helaas tegen vanwege de nevel. Bovengekomen kopen we een kaartje om met een 4WD verder te gaan. Dit is een soort busje wat nogal schommelt - ik vind het dus eng. Langzaam komen we steeds hoger: eerst de naaldbomen, dan de struiken en ten slotte niets meer dan zwart lavagesteente. Her en der komt wat rook uit de grond en we passeren enkele kraters. Helemaal boven stappen we uit en worden door een man omhoog geleid om een goed uitzicht te hebben. Jammer dat zijn verhaal alleen in het Italiaans is.
De nevels die uit de vulkaan komen zijn goed te zien, en door de wind staan we er ineens helemaal middenin.
We besluiten om de weg omlaag te voet af te leggen, wat de gids pas begrijpt als we weglopen. Het is een indrukwekkende wandeling, die ineens minder prettig worst als het begint te hagelen. Echt eng wordt het als er onweer losbarst: vlakbij zien we een bliksemflits en we beseffen dat we vogelvrij zijn, dus rennen we naar een stuk lava dat een soort grot vormt. Daar schuilen we en het regent nu hard. Er komt een busje langs (omhoog) en de gids vraagt ons gebarend of het goed gaat. Ja. Als het onweer lijkt af te nemen en het droog is, lopen we verder. We sprinten naar het kabelhuisje van de nabijgelegen skilift, waar Mark me beschermend vasthoudt. Nog nooit in m'n leven ben ik zo bang geweest ! Er komen helemaal geen busjes meer voorbij, maar dan ineens wel 3 fietsers. Een tijdje daarna komt er een busje naar beneden, maar die wil ons niet meenemen. Mijn hoofdpijn en misselijkheid, die ik sinds de rit omhoog heb, nemen alleen maar toe. Omdat het onweer nu toch van ons af lijkt te drijven, gaan we maar weer lopen. Eindelijk gaan er weer busjes rijden en lijkt het lichter te worden, maar ik voel me pas echt beter als we onder de boomgrens zijn gekomen. Ondanks de angst was het toch wel een gave tocht: je zag precies waar lavastromen hadden gelopen en waar zijkraters waren.
Eenmaal bij de basis gaan we naar de kassa om te zeggen dat we het waardeloos vonden te hebben moeten betalen voor de gids boven die alleen Italiaans sprak - waarop we onder enig morren ons geld voor dat deel terugkrijgen.
Mark rijdt terug naar beneden. We willen ergens picknicken maar ik voel me beroerd dus rijden we verder. We besluiten ook niet naar de Alcantarakloof of Taormina te gaan maar naar het hotel terug te keren. Daar maakt Mark wat brood voor me klaar, waarna ik met een paracetamol in slaap val.
Mark gaat naar beneden: lezen en rondlopen, een boodschapje doen. Als ik net wakker ben, komt hij terug. Samen slapen we nog een uurtje door. Hoewel de hoofdpijn en misselijkheid verdwenen zijn, voel ik me erg wiebelig en onvast - bijna alsof ik dronken ben. Na een douche en een frisje met wat olijven voel ik me heel wat beter.
Dan komen we in de papieren wat tegenstrijdigheden tegen: moeten we de auto nou in Catania inleveren of in Naxos ? We gaan op zoek naar een telefooncel maar tevergeefs, dus bellen we de hostess vanuit het hotel. Dat lucht op: toch naar Naxos morgen.
Dan gaan we op zoek naar een eettentje en bij de tweede poging is het raak - we eten een pizza bij een ober die duidelijk blij is dat er eens mensen komen zitten ipv afhalen. Daarna lekker vroeg slapen.

8. Zaterdag 24 augustus

Om kwart over zeven gaat de wekker. Na enig wachten kunnen we uitchecken en de telefoonrekening betalen. We gaan naar de Gola dell'Alcantara, een kloof met rivier waar we doorheen kunnen lopen. Het water is erg koud en er zijn veel Italianen. Omdat we na een tijdje niet meer verder kunnen, keren we om en rijden naar Taormina.
Daar is erg veel verkeer en we kunnen de weg niet vinden. Dan maar naar een parkeergarage. Mark parkeert de auto, maar als we uitgestapt zijn zien we dat de auto iets te ver naar voren staat. Mark stapt weer in en rijdt naar achteren, maar dom genoeg doet hij dit met het portier open, om te kijken hoe ver hij naar achteren kan. Dan glipt zijn voet van de koppeling af, en de auto rijdt ongecontroleerd naar achteren. Het portier ramt een betonnen pilaar, en de bumper schampt een auto die linksachter de pilaar staat. Daphne roept 'stop, stop !' maar het is te laat, en ze is volledig overstuur, en Mark staat te trillen.
Nadat we enigszins bijgekomen zijn, gaat Mark naar de uitgang, waar een agent ziet dat hij enigszins in paniek is. De agent parkeert de auto ergens anders en probeert tevergeefs het portier te sluiten: tevergeefs want deze is volledig ontzet. Hij blijft maar roepen 'no problemo', maar Engels komt er niet uit. Een man van de parkeergarage heeft inmiddels de verhuurmaatschappij gebeld, en Mark legt uit aan haar dat we een vervangende auto willen. Iedereen is erg behulpzaam en zegt dat er geen problemen zijn. We bellen ook nog de hostess, die zegt dat we voor alles gedekt zijn. Daphne krijgt van de agent fris en Mark een sigaret.
Een man van de verhuurmaatschappij komt met een vervangende auto, hij stapt in onze auto en wij in de nieuwe, en samen rijden we naar een agentschap, waar we de papieren afhandelen. We besluiten maar direct terug te rijden naar het agentschap in Naxos. We moeten erg veel moeite doen om te tanken. Het is twee uur, en het agentschap gaat pas open om vier uur. We droppen onze bagage bij het vakantiepark, en checken dit uit.
Er zijn veel faciliteiten en overal lopen 'entertainers' rond, wat ons niet echt aanstaat. We lunchen bij het strand en drinken cappuccino bij een restaurant. Bij het inleveren van de auto zijn er geen problemen.
Omdat we pas om vijf uur in ons appartement kunnen, gaan we eerst naar de VVV, een aardige tippel. Dan naar het appartement, deze is vrij basic maar alles is erin te vinden, we doen boodschappen en gaan dan naar op zoek naar de hostess die nog info voor ons heeft. Daphne wil in zee dus dat doet ze dan ook. Daphne kookt en Mark wast af. Dan gaan we al snel slapen. Wat een dag (!).

9. Zondag 25 augustus

Het begin van de nieuwe dag is al een stuk rustiger - heerlijk blijven liggen tot we vanzelf wakker worden, daarna een kopje thee en verse broodjes halen. We regelen een safe in het tegenover gelegen hotel en ontbijten in ons tuintje.
Al gauw komen er drie kleine katjes gezellig bij ons liggen: 2 rode en een zwarte. We geven ze kleine stukjes kaas en brood, maar het brood laten ze liggen.
Na het ontbijt lekker een beetje lummelen: wat ondergoed wassen, wat lezen en koffie drinken en ik pak het laken van het derde bed en ga op het gras in de zon liggen lezen.
Rond twaalf uur vertrekken we naar het strand, waar we twee bedden en een parasol huren (veel te duur !!!). Lekker luieren, zwemmen en snorkelen. Leuke visjes hier !
We lopen een stukje en eten een broodje en pas als de zon echt achter de huizen is gezakt, lopen we via de 'supermarkt' terug naar ons huisje. Daar een borrel (bier en wijn) met olijven, en 'zwartje' en 'kareltje' krijgen heerlijk vleesje met jus (water). Even douchen en koken en we eten weer in het donker. Wat een relaxed dagje !
Na het eten wast Mark af terwijl ik schrijf en dan gaan we koffie drinken.
Daarna gaan we maar eens kijken bij de activiteiten van het park en zien een show over Freddy Mercury (het einde). We gaan terug naar ons huisje en spelen nog een spelletje Kolonisten (Daphne wint). Slapen om 1 uur.

10. Maandag 26 augustus

Om half tien worden we wakker van grasmaaiers buiten. We ontbijten en drinken koffie op ons gemak.
We besluiten naar Taormina te gaan in plaats van het strand omdat we allebei een beetje verbrand zijn. We lopen naar het busstation en timen dit perfect. In Taormina lopen we naar het Grieks theater, en onderweg kopen we bijpassende oorbellen van bloedkoraal. Het theater is prachtig en heeft mooi uitzicht over Taormina.
Via de winkelstraat Umberto lopen we naar de kerk, die verbouwd wordt. Dan lopen we via de Via Roma naar het park Parco Duchi di Cesaro, een mooi park met een uitzicht over Taormina en Naxos. Hier lunchen we. Na een plaspauze in het park lopen we via trappen terug naar de busterminal.
Intussen is het bewolkt geworden en gaat het steeds harder regenen. In een winkel kopen we een waterdichte koker zodat we later makkelijker kunnen zwemmen. Bij de busterminal blijkt dat we een uur moeten wachten voor de bus naar Castelmola. In de tussentijd lopen we door de stad, en koopt Mark een ijsje voor Daphne, die op Piazza Emanuelle wordt opgegeten. We zijn ook een auto tegen gekomen met kenteken BZ469NW, onze auto ?
We bekijken de Chiesa San Caterina. Met de bus gaan we via een kronkelige weg naar Castelmola, waar we rondlopen en genieten van de uitzichten. Hier drinken we nog cappuccino, waarna we de bus terug nemen naar Taormina. Hier weer wachten op de bus naar Naxos.
Aangekomen kopen we tomaten bij een groentestal, en doen ook nog andere inkopen. We kopen een parasol en zonnebrand voor op het strand. Om half zeven is het tijd voor de borrel. Daphne kookt pasta met ham en losse groente. Na de afwas heeft Daphne een verrassing.
We gaan nog even kijken bij het entertainment verzamelpunt, maar haken al snel af omdat we er niets van verstaan.
Op ons terras spelen we nog een spelletje kolonisten, die Daphne weer wint. Dan nog een slaapmutsje. Morgen maar snel de lege flessen drank wegbrengen, want anders krijgen de mensen nog rare gedachten.

11. Dinsdag 27 augustus

Eindelijk kunnen we eens echt uitslapen tot we uit onszelf wakker worden. Na een ontbijtje en koffie en wat rommelen in en rond het huisje vertrekken we naar het strand. Dat is druk en erg warm, maar de zee is heerlijk en de parasol werkt goed.
Als we samen snorkelen, zien we veel visjes, en bij de rotsen verderop nog meer (alleen geen platvisjes). Als we weer bovenkomen, onweert het zonder dat het regent. Het is wel bewolkt, maar nog warm en dus blijven we luieren op het strand.
Tegen borreltijd gaan we naar het huisje om vervolgens op zoek te gaan naar een slagerij. Die vinden we en daarnaast een groentezaak.
We wandelen weer terug en nemen een borrel. Daarna gaan we koken (heel Siciliaans: sperzieboontjes, aardappelen en Siciliaans vlees) en douchen.
Na het eten kijken we even bij de activiteit van vanavond: casino. Mark legt me de spelregels uit. Omdat wij niet van die 'holidayclub' types zijn, gaan we een strandwandeling maken. Het wordt heel laat, onder het genot van nog een wijntje.

12. Woensdag 28 augustus

Omdat het zo laat is geworden, worden we pas om half elf wakker. Na ontbijt gaan we naar het strand. Het is bewolkt en daar baalt Daphne flink van; Mark vindt het wel goed zo. Dan gaat het regenen, en steeds harder, dus gaan we naar het appartement, gebruik makend van de parasol als paraplu (is die toch nog ergens goed voor). Na anderhalf uur zijn we weer terug in het appartement, waar het nu nog harder gaat regenen en bliksemen, heel heftig. Om de tijd te doden douchen we en spelen een spelletje.
Dan is het tijd voor de borrel, maar bijna alles is op ! Snel naar de supermarkt, het is gelukkig gestopt met regenen. Tijdens het eten (pasta van twee dagen geleden; fruit; Siciliaans vlees) begint het weer waanzinnig te regenen. Na het eten lezen en spelletjes op de mobiele telefoon. Tenslotte nog een spel kolonisten (revanche), die Mark eindelijk eens wint (zei het nipt).
Om half een gaan we slapen, maar dan worden we wakker van een feest wat in het appartement boven ons is begonnen. Daphne gaat naar boven om te vragen of het wat rustiger kan; er blijkt een complete familie te zitten van 20 personen inclusief oma's en baby's; Daphne wordt afgesnauwd. Als de herrie niet ophoudt, belt Daphne de receptie; ze beloven dat ze zullen bellen met het appartement. De herrie dooft echter maar langzaam uit. Uiteindelijk vallen we in slaap.

13. Donderdag 29 augustus

Toch nog voor half tien wakker, gaat Daphne deze keer broodjes halen. Na het ontbijt gaan we naar het strand, waar we zien dat hele stukken weg het hebben begeven tijdens het onweer van gisteren.
Het is warm en zonnig, de golven lekker hoog. Terwijl Mark een dutje onder de parasol doet, lees ik mijn boek net niet uit. Als het weer dreigt te gaan regenen, pakken we ons boeltje en na een korte duik van Daphne in het zwembad begeven we ons naar ons huisje. Daar wat lezen, douchen en naar de regen kijken (ik dans er ook in) en als het weer opklaart nog een stukje lopen.
We komen uit op een stuk strand met rotsen, en de zee en het licht zijn heel mooi. We lopen weer terug en doen wat kleine boodschapjes voor we ons terugtrekken voor de borrel. Daphne ligt in het gras en langzaam trekken de wolken voorbij. We gaan samen koken (pasta met spinazie, kaas en perzik, en tomaten) en eten en drinken buiten een kop koffie.

14. Vrijdag 30 augustus

Na een enigszins onrustige nacht (geschuif met meubilair; huilende baby) worden we weer om half tien wakker door de wekker. Het is een beetje bewolkt. Na ontbijt gaan we naar het strand: Daphne in de zon, Mark onder de parasol.
Het is verder de hele dag zonnig. Zwemmen, snorkelen, lezen tot vijf uur borreltijd. Daarna een beetje opruimen en douchen.
We gaan uit eten in het centrum van Naxos. Na wat eettentjes te hebben vergeleken komen we uit bij 'La Romantica' aan het strand, en bestellen drie gangen met een fles witte wijn.
Dan gaan we op zoek naar 'Casate Siciliana', een toetje wat Daphne zo lekker vindt. We lopen de boulevard af, en worden steeds verder verwezen. Uiteindelijk komen we bijna uit in Taormina, het blijkt dat de tent waar het verkrijgbaar is, reeds gesloten is. We lopen terug, en stoppen bij een tent waar het wél te verkrijgen is. Daphne bestelt het, maar het is toch niet helemaal wat ze er van verwacht had.
Terug in het appartement drinken we buiten nog de laatste Mandorla op.

15. Zaterdag 31 augustus

Het is alweer zaterdag, dus de wekker gaat om acht uur. We moeten voor 10 uur het huisje uit. Dus ontbijten we nog 1x op ons terrasje en pakken we onze spullen bij elkaar. Een paar dingen laten we achter (olijfolie, suiker, jam, afwasmiddel en een parasol). We bellen de receptie om onze bagage te laten ophalen en installeren ons op het terras. Geen brommertje, wel verschillende auto's die elkaar de weg blokkeren. Nog maar eens bellen en eindelijk komt er een piaggio.
We checken uit en lopen naar en over de markt, op zoek naar leuke kraampjes, maar vinden niets. Nog een (te duur) cappuccino op een terrasje en een laatste ijsje voor Daphne en dan wachten op de taxi. Dat is een Mercedes bestuurd door Antonio (?) en hij brengt ons in rap tempo naar de luchthaven in Catania. Onderweg vertelt hij ons dat het maanden niet geregend had en dat het normaal na een korte, heftige regenbui weer opklaart. Pech gehad voor ons dus (vindt Mark minder erg dan Daphne).
Op het vliegveld veel Nederlanders en lang wachten in een overvolle hal zonder iets te zien of te doen. Via een bus stappen we in en we vliegen zonder bijzonderheden naar Rome. Daar hebben we twee gate wijzigingen, van B09 naar B06 en dan B11. Uiteindelijk vertrekken we een half uur te laat maar we zitten wel ruim en prettig. Er is goed zicht, en vanaf Antwerpen kan ik een en ander herkennen -de Haringvlietdam, de Kuip en de Euromast.
We moeten lang op de bagage wachten en dan belt papa dat hij er staat ! Dat is echt supertof. Wat minder fijn is, is dat de bagage er niet is, dus moeten we zonder naar huis. Even denken we dat de auto ook nog is gestolen, maar dat is gelukkig niet zo. Op de A12 valt er nog een fiets van een auto af en dan zijn we weer thuis... waar bloemen staan en we allebei onze moeders bellen.

16. Maandag 2 september

De bagage komt aan via TNT.